Foto: Majorie Nijbroek

Fratsen Marcel Stroet: 'Ik zal 't nooit wear doon'

  Column

`t Stuksken van veurige wekke gaf nogal ophef. Met name de oetdrukking 'schorriemorrie' veal neet good bie iedereene. Achteraf - joa, joa, achteraf is altied makkelijk proaten - had ik dat anders motten verwoarden. Bij deze miene excuses doarveur an degene dee zich an e sproaken veulden. Richard, de veurzitter van de Ondernemersvereniging Neede, sprak mien der ok op an dus bie deze: ik zal `t nooit wear doon.

Noe wear wieter met de mooie dinge des leavens. Opmarkelijk was `t dat Frans en Willemien Hoitink 60 joar bie mekeare bunt. Ik kwam der vrogger vaake op de fietse langs en `t huuske steet der nog altied hetzelfde bie. Prachtig is um te zeen hoe Frans umme thoes hen gengeldt in zien stofjas. Den stofjas hef he vast nog oet de tied dat he bie den bond warkte.

Willemien zag ik nooit vulle boeten, want dee was natuurlijk drok nog met `t hoesholden. Prachtig toch dat Willemien alle familie nog hef. Ze heb earst bie de olde leu in e woont en mooi is dan de earlijkheid dat 'dat neet altied eaven good ging'.

Het bunt alle twee muzikale leu en as ie `t Beltrums harmonicagezelschap wilt inhuren, zeg moar de trekzekke, dan kom ie bie Frans terechte. De mooiste oetspraak von ik toch wal oaver hun scootmobiel. "Ie goat wal mooi veuroet met zo'n ding, moar zelf goa ie achteroet."

Feest hebt ze natuurlijk ok e geven met een lekker diner. Toen ze 's oavonds thoeskwammen tegen acht uur waren ze helemoale op en bunt dreks `t nus in e schotten. Tegen tien uur hebt ze mekeare wakker e maakt en bunt ze der oet e goane um alle kaartjes te bekieken. Mooi, mooi, mooi. Ik hop dat jullie nog lange vedan doot.

Gefeliciteerd!

Meer berichten