Foto: Majorie Nijbroek

Column Marcel Stroet: Dreugte

  Column

Op `t moment dat ik dit schrief is `t mear dan 25 graden boeten. Noe bun ik al gin leefhebber van de zunne met mien witte sproetenvel moar as dat in april of mei al begunt, dan krieg ik ech las. Ik wurd nooit broen of ik mot mien instrieken met broene schoonsmear, anders verbrand ik de hoed.

Moar loat ik neet zitten klagen, dat doot der al genog. De natuur kan natuurlijk wal een emmer of wat gebroeken. De boeren klaagt ok alwear dat `t grus broen an `t wodden is.

Ie zeet dan dee grote sproeiers wear rondspuiten um `t een betje greun te hollen. Vrogger toen de earste sproeiers kwammen, kekken de meeste boeren der wantrouwend op near.

'Achter in de weide tegen de
droad an leep een moes'

Ik heur `t onzen buurman nog zeggen: dat is niks weard dat sproeien met dat ieskolde grondwater, doar slut de grond van dichte. Tutdat he der zelf eene anschaffen. Tjonge jonge wat begon he te poggen. Het was net of he de sproeiers en `t water had oet e vonden. Uren kon den man der noar kieken en ieder dee der bie kwam stoan, krig oetgebreid verslag van zien zogenaamde vinding.

Noadelen zatten der volgens hum neet an; zien grondwater was lange zo kold neet en bevatten moar minimaal an iezer. Inderdoad zien land bleef mooier greun moar greuien deet `t ok veur gin centimeter.

Wij stonden met een paar man bie hum te kieken en plots zeg eene van ons; moj toch eens kieken wat lup doar dan. Wij met zien allen duftig kieken, moar zogen niks. Doar achter in de weide tegen den droad an doar lup een moes. De buurman kik helg opziet en zeg ik zee niks, noa zegge met dat betje grus in oene weide mot ie den moes toch kunnen zeen en as ie heel good kiekt, dan zeet ie ok dat der nog dree jongen bie loopt.

Wij hebt der soavonds nog smakelijk umme lachen onder `t genot van een lekkeren kolden knalpot.

Meer berichten




Shopbox