Logo berkelnieuws.nl


alice plekkenpol
alice plekkenpol

Pril geluk

  Column

Ze zeggen wel eens dat het slecht gaat met bepaalde diersoorten. Niet in mijn tuin. Daar wordt naar hartenlust gecopuleerd en gelegd. De vijver is een heuse pornopoel, met hitsig jagende vissen en brullende kikkers. Elk jaar verdubbelt het aantal vijverbewoners, maar daar heb ik inmiddels een oplossing voor gevonden: het reigernet gaat er een paar weken af, moet je zien hoe snel de visstand dan weer op peil is.

De vogels is een ander verhaal. De drie nestkastjes worden elk jaar benut. Kool- en pimpelmezen reserveren 's winters al een stek. In het voorjaar trekken ze er met hun partner in. Alle mos wordt uit de tuin geplukt en het grote leggen kan beginnen Zes of zeven eitjes is heel normaal.

Ooit had ik een nestkastje met een glazen zijwand, maar da beviel niet zo. Onrustig voor de mezen, en zelf vond ik het een beetje inbreuk op hun privacy. Alsof je stiekem in iemands slaapkamer gluurt. Mede om die reden ben ik geen fan van de nu zo populaire webcams, dat is toch een beetje hetzelfde idee. Wel luister ik altijd nabij de kastjes of er al gepiep klinkt. En hoe meer volume, hoe harder ze groeien.

Voor de ouders breekt dan de drukste tijd aan. Ze vliegen continu in en uit om hun kroost van verse wormen te voorzien. Daarbij kijken ze nauwelijks uit, hetgeen al eens resulteerde in een aanvliegen met een koolmees. Het diertje botste tegen mijn hoofd en dwarrelde versuft naar beneden. Ik ving hem op, legde hem op een beschutte plek, sloot de kat op in huis, en na een uurtje zag ik de mees tot mijn grote opluchting zijn cateringstaak hervatten.

Zulk pril geluk in je achtertuin geeft toch een gevoel van medeverantwoordelijkheid. Zo kijk ik na stormachtig weer altijd of de kastjes nog recht hangen. En na het uitvliegen van de jonkies sop ik de kraamkamer zo snel mogelijk schoon, waarbij ik helaas vaker wel dan niet een dood vogeltje aantref. Te klein, te zwak. De natuur is wreed.

Laatst was ik te vroeg, of eigenlijk ook te laat, met schoonmaken. Ik haalde een nestkast van de muur, tilde het deksel op en keek recht in de ogen van een pimpelmees, die al richting vlieggat schoof. Er lagen zeven piepkleine witte eitjes in het nest, bovenop de eierschalen van de vorige leg. We schrokken allebei even erg. Ik mompelde 'sorry mees' en hing het gezin in wording snel terug. De interruptie heeft geen schadelijke gevolgen gehad, want inmiddels klinkt weer het vertrouwde gepiep. Ik laat het populaire kastje nu maar hangen, wie weet volgt nog een derde leg

Vaste columnist Marcel Stroet is met vakantie, Alice Plekkenpol (journaliste te Berkelland) valt voor hem in.

reageer als eerste
Meer berichten