Foto: Majorie Nijbroek

Column Marcel Stroet: Bie verdeenen

Het boerenleaven is al lange neet mear zoas `t ooit was. Vrogger hadden de boeren `n paar melkbeeste en een stuk of wat motten. Ze verbouwden eigen greunte en de meesten waren zelfvoorzienend. Toen der stroom en diesel kwam werd `t allemoale anders. At ze vrogger warkten met een meid en `n paar knechte kan de boer van tegenwoordig in zien eentje samen met ziene machinerieje vulle kloar kriegen. De tieden veranderd en eigenlijk mot ieder wear zelf voorzienend worden. Mooi is dat en oaver vieftug joar geet `t wear andersumme. Het wurdt de boeren noe zo lastig e maakt en de regelgeving is zelfs veur gemeenten te moeilijk e wodden dat menig boer neet mear wet woar hij an too is. Dat is de onderwereld ok ter ore e kommen. Kan moar zo wean dat ze bie oe op de boerderieje anklopt en vroagt of ze `n stukske stal kunt huren. As ie dan neet vulle spek op de butte hebt is `t natuurlijk verleidelijk um doarin met te goan. Iedereene zal oe noatied veur gek verkloaren, moar wat zul ie doon as `t water oe tut an de lippe steet? Natuurlijk is `t neet good um doaran met te doon moar `t is wal gauw verdeend. As ie geluk hebt krig `t gin mense in de gaten moar as `t misgeet bun ie zoer af.

Zo was der bie ons in de buurte ok `n weduwnaar, ziene vrouwe was al joaren dood en he had altied sober en netjes op e past. Ne keare had e feest van `n oldtante dee in Utrecht woonde. He trof doar `n struise dame den hum wal zag zitten en veural zien geld. De dame kwam al wattieds met noar ziene boerderieje en zag wat dat allemoale weard was. De dame was `t boertje helemoale noar `t zinne en met een half joar gingen ze trouwen.

Met dat ze soavonds in hoes kwammen noa de broetlachte begon ze al vrumd te doon. Een vriend oet Utrecht kwam der bie in wonen en langzaam begonnen ze den boer kaal te plukken.

De boerderieje mos verkoch wodden en met de helfte ging de dame op Utrech an. Ik sprok onlangs `t boertje toevallig en zeg; ooit nog wat wear e heurt? Nea zeg he, gelukkig neet moar dat earste halve joar zal ik nooit mear vergetten.

Stefan Wegdam
Meer berichten