Henny te Raa tijdens de Assink-sportdag bij zwembad Het Vinkennest in Eibergen. "Ook kinderen die niet sportief zijn, halen bij mij een voldoende wanneer ze inzet tonen."
Henny te Raa tijdens de Assink-sportdag bij zwembad Het Vinkennest in Eibergen. "Ook kinderen die niet sportief zijn, halen bij mij een voldoende wanneer ze inzet tonen." (Foto: Han Hilderink)

Gymjuf Henny te Raa: 'Ik geef het leukste vak dat er is!'

EIBERGEN - Gymlerares Henny te Raa-Graven heeft naar eigen zeggen 'het leukste vak' dat er is. De Eibergse staat op 1 augustus precies veertig jaar aan school in Eibergen. Nog één jaar staat ze voor de klas en dan is het mooi geweest. "Ik vind het werk nog steeds heel erg leuk. Met name het contact met de leerlingen en de collega's ga ik missen. Dat weet ik nu al."

In de zomer van 1979 kon Henny beginnen op de Christelijke Wilhelmina mavo aan de Rekkenseweg in Eibergen. Hennie Wesselink was de directeur. "Toen ik daar eind jaren zestig zelf op school zat, was hij al directeur. Mij kwam ter ore dat ze een lerares lichamelijke opvoeding en handwerken zochten. Op dat moment werkte ik op de Huishoudschool in Oldebroek. Ik had het daar al drie jaar naar mijn zin, ik wilde alleen dichter bij Bertus zijn en hij had al een vaste baan bij de Rekkense Inrichtingen. We hebben toen gekozen voor Eibergen." Ze heeft overigens nooit hoeven solliciteren naar de baan in Eibergen: "Toen Wesselink mijn moeder op een dag in het dorp tegenkwam, zei hij: 'Wat leuk dat Henny bij ons op school komt!'." Ze lacht: "Ik had de baan in feite al, terwijl ik officieel nog van niks wist."

Op de grens

Henny Graven (64) groeide in de jaren vijftig en zestig op op een boerderij op de grens van Hupsel en Holterhoek. "Ik speelde graag buiten met andere kinderen, maar omdat we zo ver van het dorp woonden, ben ik als kind nooit lid van een sportvereniging geweest. Alle sportieve vorming kreeg ik op school." Na de MULO en een jaartje Vormingsklas ging ze naar de Vakschool in Zutphen om klaargestoomd te worden voor het leraarschap. "Ik heb eerst de textielopleiding ('naaldvakken') gedaan en daarna de specialisatie 'gymnastiek'."

Oldebroek

In 1975 kon ze aan de slag in Oldebroek op de Veluwe. "Ik weet nog dat ik voor het eerst met de bus het langgerekte dorp binnenreed en bij het zien van een statige, vrijstaande woning dacht: 'Dáár wil ik wel een kamertje huren'. En tot haar blije verbazing bleek dat mogelijk. Het was een voormalige artsenwoning, waar kamers verhuurd werden. Henny woonde er drie jaar en daarna nog een jaar lang voor twee dagen per week. "Mijn eerste jaar in Eibergen was parttime. Dat jaar werkte ik daarom nog twee dagen per week in Oldebroek en logeerde dat jaar in een zolderkamer in hetzelfde huis."

'Voor wie doe ik het?'

In 1992 fuseerde de Eibergse mavo met zes andere scholen tot scholengemeenschap Het Assink, later Het Assink lyceum. "Dat kostte wennen. Het was altijd een school geweest waar kinderen hun hele middelbareschooltijd doorliepen. Je gaf les aan twaalfjarigen, maar ook zestien- en zeventienjarigen. Ineens werd het in 1992 een school voor alleen onderbouwleerlingen. Ik vond het vooral lastig dat je je werk niet 'af kon maken'. Vanaf het derde of vierde jaar vlogen de leerlingen uit naar andere vestigingen. Ik ben toen één keer naar een diploma-uitreiking geweest, maar de meeste leerlingen zagen me nauwelijks nog staan. 'Voor wie doe ik het eigenlijk?', dacht ik, en daarna ben ik nooit meer gegaan."

Gespierde mannen

Vanaf 1992 kwam handwerken niet meer voor in de lessentabel. Ze kon zich helemaal focussen op de gymnastiek. "Gym is het leukste vak wat er is. Kinderen ervaren dat meestal ook, zeker omdat ze graag bewegen en er nauwelijks huiswerk aan gekoppeld is. Jaarlijks volg ik bijscholingen, waarbij mijn medecursisten vaak jonge, gespierde mannen zijn. Als een bepaalde oefening mij dan niet lukt, laat ik me graag door hen helpen, haha."

Gymhaters

Waar de meeste kinderen geen hekel aan gym hebben, zijn er altijd een paar die de lessen liever over zouden slaan. "Dat kan echter alleen als er goede, vaak medische argumenten zijn." Maar ook voor de 'gymhaters' probeert ze de lessen leuk te houden. "Je moet een breed scala aan lesstof aanbieden en iedereen de mogelijkheid geven om zijn of haar eigen prestaties te verbeteren, zodat ze trots op zichzelf kunnen zijn. Ook werk je aan hun sociale vaardigheden, je leert ze bijvoorbeeld omgaan met verliezen. Ook kinderen die niet sportief zijn, halen bij mij een voldoende wanneer ze inzet tonen."

Skiën met school

Ook buiten schooltijden is Henny een en al betrokkenheid. Dat uit zich in vrijwilligerswerk en talloze bestuurlijke taken. In het verleden bij schoolbestuur en de sportverenigingen van de drie dochters, anno 2019 nog steeds bij de Protestantse Gemeente Eibergen - Rekken. "Vanuit school gaan we al vijftien jaar skiën in Oostenrijk in de voorjaarsvakantie. Leerlingen uit het derde, vierde en vijfde jaar mogen mee. Dat is elk jaar weer een feestje." Verder was ze decennialang medeverantwoordelijk voor onder meer de uitwisselingen met Duitse scholen, de sportdagen en het Brugklaskamp.

Social media

In 43 jaar tijd zag de Eibergse het onderwijs veranderen, maar ook de jeugd. "Het grootste verschil met vroeger? Door de veelheid aan informatie die op de kinderen afkomt, is het voor hen veel moeilijker om geconcentreerd te blijven. Mobieltjes, social media, dat maakt het er niet makkelijker op." Op de vraag wat ze zelf van leren met digitale hulpmiddelen als iPads en laptops vindt, geeft ze een diplomatiek antwoord: "Voor mijn vak is het ideaal. Kinderen nemen hun eigen oefeningen op en sturen ze via de mail naar mij. En onder mijn lessen kunnen ze nauwelijks misbruik maken van de sociale media op hun iPad of mobieltje. Maar ik snap dat het voor andere vakken lastig kan zijn. En het ene kind kan de verleiding beter weerstaan dan de ander."

Meer berichten